Niederlande

Interview met Dhr. Hajo Banzhaf

Interview mit Elisabeth van Brakel von der Nederlandse Tarot Vereiniging (NTV)
  1. Wat wij nu van u weten, is ons bekend geworden van de achterflaptekst van uw boek "Das Tarot-Handbuch", uitgave 6, 1997 (oorspronkelijke uitgave: 1986). Hier hebben we gelezen dat u zich sinds 1972, leeftijd 23 jaar, hebt bezig gehouden met astrologie en daaraan aansluitend met de Tarot, "na een zeer imposante ontmoeting met dit systeem van eeuwenoude wijsheid."
  • Kunt u ons hierover wat meer vertellen?

Hetgeen opvalt is uw jonge leeftijd, waarop uw belangstelling daarvoor zich heeft gemanifesteerd.

Waarschijnlijk verwacht u een verhaal van hoog spiritueel gehalte, of tenminste een indrukwekkende vertelling over een ontmoeting met een geheimzinnige persoonlijkheid, maar zo was het niet. Het was – zoals zo vaak in het leven – eerder naast elkaar lopende toevallen, die mijn leven hebben veranderd, zonder dat ik destijds vermoeden kon, welke verstrekkende betekenis zij werkelijk voor mij hebben gehad. De Astrologie ontmoette ik op een avond in één van de mooie wijnlokalen in München, waar men aan een zeer lange tafel zat, aan welke men in het begin van de avond niemand, maar aan het einde van de avond iedereen kende. Toen tenslotte een ietwat oudere sympathieke heer afscheid van ons nam, zei hij, enigsz?ins aangeschoten, voordat ik ga, geef ik elk van u nog even zijn sterrenbeeld." Waarmee hij een luid gelach veroorzaakte, omdat destijds in 1972, nog niemand serieuze belangstelling had voor de Astrologie. Vervolgens keek hij aandachtig naar iedereen in de rij aan de lange tafel, vervolgens begon hij met het element Vuur, Aarde, Lucht of Water vast te stellen, scheidde drie sterrenbeelden uit deze groep, van de twee andere overgeblevene maakt hij zijn overwegingen. Van de tien personen had hij in het geval van 8 personen het juiste sterrenbeeld gevonden, bij de anderen was de laatste keuze fair. Dat wil zeggen dat ook bij deze twee, hij tien sterrenbeelden goed had vastgesteld en dat hij in de keuze tussen de laatste twee zich had vergist.

Dit had op mij zo’n indruk gemaakt, dat ik de volgende dag een boekwinkel binnengelopen ben, een Astrologie boek uitzocht en daarin mijn sterrenteken Stier opzocht. Daar las ik onder de Stier-typische beroepen "Bankier", hetgeen weer indruk op mij maakte omdat ik destijds een loopbaan bij de bank begonnen was. "Waarschijnlijk staat dit beroep onder alle sterrenbeelden", dacht ik, en bladerde verder naar de Tweeling. Toen ik daar dan "Uitgever" aantrof, was ik meer dan verbluft, want mijn broer, een Tweeling, leidde een uitgeverij. Vanzelfsprekend heb ik het boek gekocht, maar ik moest wel even vaststellen dat de Astrologie toch niet zo gemakkelijk was/is, als ik toendertijd dacht. Vele jaren gingen voorbij, waarin ik me eerder minder dan meer met de astrologie bezighield, tot ik plotseling stuitte op de boeken van Fritz Rie?mann, Liz Greene, Stephen Arroyo en boven alles op "Het Testament der Astrologie" van Oskar Adler. Deze schrijvers hebben mijn ogen geopend voor de werkelijke astrologie en mijn wereldbeeld en leven geweldig verrijkt.

Ik was ongeveer 30, toen op een feestje een vriend mij op een vrouw attent maakte, die TAROT-kaarten legde "Wat is Tarot?" vroeg ik niets vermoedend, en hij zei: "Kaartleggen". Daarop heb ik de vrouw aangesproken en haar uit pure nieuwsgierigheid om een afspraak gevraagd. Omdat zij slechts een paar dagen in München verbleef, gaf zij mij de laatst mogelijke afspraak, en die was de volgende dag om middernacht. Ze was donker gekleed en ze zag er erg geheimzinnig uit toen zij mij de keuken in leidde, waar op de tafel de bedekte kaarten lagen. Ik moet er nog aan toevoegen, dat alles wat ik toen over kaartleggen wist, de waarschuwingen van mijn grootmoeder waren, die zij mij gaf toen ik 5 jaar was. Toen vertelde zij mij hoe gevaarlijk kaartleggen was, en dat er in mijn woonplaats zo’n griezelig huis was, waar de mensen naartoe gingen, en dan gingen ze kaartentrekken, en hij, die de Dood trok, zou spoedig sterven. Natuurlijk had ik als kind al bezworen nooit zoiets doms te doen. Toen, ongeveer 25 jaar, later nodigde de geheimzinnige vrouw mij uit uit de bedekte kaarten er één te trekken. En natuurlijk trok ik de Dood! Dat heeft meteen driemaal indruk op mij gemaakt. Ten eerste had ik het gevoel dat mijn reeds overleden grootmoeder mij de groeten deed. Ten tweede fascineerde het mij, dat ik de enige kaart trok, waarvan ik het bestaan kende? – immers ik had de Tarot-kaarten nog nooit gezien. En, "last but not least" had de vrouw mij zeer goed uitgelegd, wat deze kaart en de daarop volgende leggingen voor mij betekenden. De volgende dag ging ik naar dezelfde boekwinkel en kocht dit keer de Rider-kaarten en het boek van Arthur Edward Waite, slechts om eens te meer te erkennen dat het niet zo eenvoudig was, als het toen op die avond leek. Maar de Tarot werkelijk serieus nemen, kon ik pas toen mijn vriend uit de Verenigde Staten het boek "Jung and Tarot" van Sallie Nichols voor mij meebracht. Bij deze lectuur openbaarde zich pas voor het eerst aan mij welke diepte in de kaarten steekt en welke wijsheid door deze worden overgedragen.

  1. Wanneer we ons beperken tot de Tarot, en we laten de samenhang met de Astrologie buiten beschouwing, dan zouden we kunnen zeggen dat voor de Tarot de referentiekaders worden gevormd door de "oude religieuze stromingen", d.w.z. het Jodendom en de Kabbala, het Christendom (voor de Reformatie van Luther) en de Bijbel, het Boeddhisme en Hindoeïsme, Egypte en de mystiek van de oude beschavingen.

In de jaren 70 is er een nieuwe stroming: de secularisering en al hetgeen dat niet redelijk/rationeel kan worden verklaard, werd verwaarloosd. Het lijkt erop dat de generatie van de jaren 70 moet putten uit een beperkt referentiekader.

  • Kunt u dit bevestigen, of tegenspreken?

Ik persoonlijk geloof ni?et, dat de Tarot werkelijk een hoge leeftijd heeft. Voor mij is de Tarot typisch een kind van de Renaissance. Hiermee kunnen wij vaststellen dat de Tarot hoogstens 600, misschien 700 jaar oud is en er is geen verwijzing naar destijds, dat zij de Tarot-kaarten gebruikte als esoterische kennisbron. Anderzijds staat voor mij vast – zonder enige twijfel – dat de kaarten van de grote Arcana, in haar opbouw en haar symboliek een wijsheid overdragen die ouder is dan de boekdrukkunst op deze aarde. Het is die wijsheid op welke ik door Sallie Nichols attent werd en die ik mijn boek "Tarot, het levensavontuur" beschreven heb. Aan mij geeft deze symboliek drie waardevolle sleutels: de mythologische, de alchemistische en de numerologische. Maar daarentegen heeft de Kabbalistische sleutel mij tot op heden niet overtuigd. Immers, zijn er enerzijds ,zoals bekend, volstrekt tegenstrijdige rangschikkingen van Levi, Wirth en Papus, en anderzijds die van de Golden Dawn, zelfs de rangschikkingen van Waite en Crowley die zich beiden op de Golden Dawn baseerden, zijn niet identiek. Verwijzend naar de andere drie is mij door de Kabbalistische sleutel nooit iets werkelijk helderder geworden. Het is wel waar, dat wij heden anders omgaan met esoterische thema’s dan 100 jaar geleden. Wellicht kun je van een ontkerkelijking spreken. Maar we moeten ook zien, dat we daarvoor in de plaats de kennis van de dieptepsychologie hebben en in het bijzonder door het werk van C. G. Jung een fascinerende nieuwe toegang tot De Wereld van Symbolen verkregen hebben. Het begrip, dat daardoor voor ons werd ontsloten is naar mijn ervaring en overtuiging wezenlijk dieper ? en ontroerender dan veel van wat daarvoor als occult weten in omloop werd gebracht en vaak meer met "geheimkramerei" dan met weten te maken had.

  1. Deze vraag hangt samen met de vorige.

De NTV beoogt haar leden te stimuleren om op verantwoorde wijze om te gaan met de Tarot bij de uitleg van de kaartlegging. Dat er een intuïtieve kennis bestaat, vermoedt of weet ieder weldenkend mens. Dat de intuïtieve kennis zich onder bepaalde omstandigheden openbaart aan het bewustzijn is minder algemeen bekend. De bedoeling van de Tarot is de connectie tot stand te brengen tussen het bewustzijn en onderbewustzijn.

  • Hoe kan de intuïtieve kennis worden "vergroot"? Zijn daar technieken voor? Zo ja, kunt u ons een richtlijn geven?

Daarvoor kan natuurlijk geen "patent"-recept bestaan. Mij schijnt het van belang om intuïtie te onderscheiden van de logica van de eerste de beste gedachte-inval. Wanneer ik voor de eerste keer een Tarot-kaart zie en geen vermoeden heb van de symboliek, dan zal mij toch wel iets bij het beeld invallen. Maar of het daarbij om diepe kennis gaat, is de vraag. Bij de "Wereld" zal ik wellicht aan vreugde en dansen denken, maar veel meer zal ik als leek en puur intuïtief niet kunnen afleiden van het beeld van de kaart. Zou ik daarentegen de opbouw van de Tarot-kaarten bestudeerd hebben, dan ben ik daardoor met hun symboliek vertrouwd geraa?kt, met de betekenis van het getal op dat moment en onder die omstandigheden, met haar mythologische, met haar alchemistische en wellicht ook met de Kabballistische achtergrond, dan verschijnt deze kaart in een geheel ander licht en krijgt geweldige betekenis. Daaruit de juiste interpretatie en uitleg te registreren voor iemand op een bepaald moment - DAT is intuïtie! Ik geloof niet, dat daartoe een techniek nodig is, maar wel een reeks veronderstellingen; resp. voorwaarden:

  1. Het weten wat de kaart in haar symboliek betekent
  2. Goede mensenkennis en levenservaring (de uitleg en de duiding van de kaarten kan altijd maar net zo ver reiken als de horizon van diegene die de kaarten uitlegt en duidt.)
  3. Kalmte en bescheidenheid, zonder de minste aanmatiging - Omdat iedere vorm van eerzucht het eigen Ego onder de aandacht brengt, en men zich dan richt op vooral leuk en geniaal zijn, hetgeen leidt tot blokkades en hoogst speculatieve duidingen.

Wordt voldaan aan deze voorwaarden, dan vloeit de intuïtie vanzelf.

  1. Tenslotte.

Uw voordracht draagt de titel "De reis van de Held". Dat kunnen we begrijpen. Immers, zonder Held geen Tarot. Maar, mogen we eruit afleiden, dat u een zekere affiniteit heeft met de figuur van de Held? Zo ja, in welk stadium van zijn reis, die begint bij zijn geboorte:

  • Voelt u vertedering in dit stadium?
  • Bent u ontroerd, wanneer de Held de liefde ontdekt? Hij verlaat zijn moeder en kiest voor een andere vrouw.
  • Kijkt u verwachtingsvol naar de Held wanneer hij het ouderlijk huis verlaat, en ten strijde trekt met zijn zegewagen?
  • Voelt u betrokkenheid bij de Held in het stadium van zijn reis door het landschap in het maanlicht, waarin alles anders is dan dat het lijkt?

Als u deze vraag beantwoordt, krijgen we een indruk hoe uzelf met de Tarot in het leven staat

De Held (of Heldin) is immers in ieder van ons en de Reis is de levensweg. Daarbij zijn alle stukken van de reis, elke periode, elk hoofdstuk van belang. Het spannendste is het natuurlijk vanaf de Gehangene, wanneer de Held de onderwereld ingaat en minstens evenzo spannend is het bij de gevaarlijke terugkeer (de Maan). Maar mij liggen ook twee kaarten aan het hart, die vaak verwaarloosd worden, of verkeerd begrepen worden: De Gerechtigheid, die voor de rijping van de mens staat en zijn bereidheid verantwoordelijkheid voor zichzelf en zijn doen en laten te nemen; en de Heremiet, die met diepe zelfkennis en zelfvertrouwen (bij) zichzelf blijft.

Heer Banzhaf, dank voor dit interview en voor uw aanbevelingen!

Graag gedaan, en tot spoedig.

[zurück]   [ drucken]   [Seitenanfang]